5. jul, 2020

Een uitbreidings ervaring van het hart.

Mijn hart doet pijn en al het weefsel en spieren in de omgeving trekken. Ik noem het een intense uitbreidingservaring.

Dan voel ik hoe mijn hart een diepere verbinding maakt naar mijn pijnappelklier. En ik ervaar een nieuw soort levenskracht, een nieuw soort diepe vreugde vanuit de bron. Een gigantische instroom van een nieuw soort liefde en informatie.

Mijn ogen branden, mijn oren doen diep in mijn schedel pijn. Mijn hersenhelften zoeken naar verbinding. Alles in mijn hoofd, alle chakra’s vibreren.

Ik heb de afgelopen dagen een diepe levensvreugde in mezelf herkend. Dit na ook weer een diepe laag van schaduw te hebben aangekeken.  En deze levensvreugde wil nu kennelijk belichaamd worden.

Mijn stralende ziel liet zich weer krachtiger voelen.  De power was zo krachtig dat ik moest dansen om te ontladen.

Het riep onmacht op bij mensen in de de buitenwereld. Ik kan dat bijna niet geloven, maar het is zo. Toch ben ik heel dankbaar want het gaf me een belangrijke sleutel, die ik al mijn hele leven zoek. Het maakte me duidelijk waardoor er zoveel afwijzing in mijn leven is geweest. Die afwijzing zat niet op mijn schaduw. Dat dacht ik namelijk. Ik vond mezelf een slecht mens omdat ik heldere herinneringen had aan mijn levens vanuit de schaduw. Alle afwijzing echter, alle projectie uit mijn verleden zat op mijn licht. Het licht is kennelijk  lastiger te aanschouwen.

Dit heb ik deze volle maan dus in mezelf vrijgezet. Ik ben die ik ben en mijn vreugde is mijn geschenk aan de deze planeet. Vreugde is de manifestatie kracht achter alles.

Mijn hart bonst de tent uit, maar mijn god wat ben ik blij dat ik weer dieper thuiskom bij mezelf. Vandaag maar even rustig aan doen.

Adem in adem uit, adem in en adem uit.

5 juli 2020

Jolanda van Dalen