25. aug, 2021

Natuurlijke beveiliging!

Er komen twee mannen aan de deur.
“Wat een mooie tuin heeft u”, zegt een van hen.
 
En dan komt het: "Of ik me nog veilig voel op dit moment?"
 
Een van de mannen kijkt ondertussen verschrikt naar de vele insecten die af en aan vliegen in mijn zeer groene en bloemrijke tuin. En vooral precies bij de voordeur.
 
"Ik ben me van geen kwaad bewust", zeg ik.
 
"Vlakbij u de buurt zijn recentelijk vijf inbraken geweest!"
 
Een beveiliging bedrijf wil graag de mensen in de wijk ondersteunen om zich weer veilig te voelen. Men voelt zich kennelijk onveilig.
Ze doen een buurt preventie onderzoek. Maar daar blijft het natuurlijk niet bij. Ze willen natuurlijk ook graag iets aanleggen waardoor je de illusie krijgt dat je veilig in je eigen huis bent.
 
"Ik ben me van geen kwaad bewust". zeg ik nog een keer. "Ik verbind me niet met angst", zeg ik er achter aan.
 
Ze vinden me naïief.
 
"Er is ook niets te halen, hier in huis".
"Maar dat weet de inbreker niet, mevrouw". Nee, dat is waar. En ik probeer nog te delen dat ik niet gehecht ben aan bezit, maar laat dat maar even los.
"Maar u bent toch zelf ook van waarde?", zegt een van de mannen.
Heel gevat natuurlijk. En ja, ik ben van waarde. Maar dat hoeft niet beveiligd te worden met nog meer sloten, camera's en andere valkuilen.
 
We hebben een boeiende conversatie.
 
De mannen voor de deur beginnen zich steeds onveiliger te voelen omdat in mijn overvloedige en zeer hoge reuzen balsemien heel veel bijen zoemen. En de reuze balsemien hangt ook aardig over de opgang naar mijn voordeur. Dus tegen de beveiligings mannen aan en over ze heen!
 
"Kunnen we met u een afspraak in plannen om de veiligheid van uw huis eens door te nemen en waar u verbeteringen aan kunt brengen?"
 
De mannen slaan steeds wilder om zich heen en beginnen zich ongemakkelijk te voelen daar bij de voordeur in hun korte broeken en blote armen.
 
Ik zeg gekscherend: "Kijk dat is nou mijn beveiliging" en wijs naar de bijen die massaal rondzoemen.
 
"Oh, er zit er een in mijn T-shirt", roept de kleinste man van de twee. Hij krijgt een rood gezicht en loopt zo vlug hij kan, met een angstig gezicht van het trapje, weg bij mijn voordeur.
 
Ze willen weg!
 
"Mijn beveiliging werkt dus", zeg ik lachend.
 
De mannen moeten ook lachen. We lachen alle drie.
 
Ik zwaai de mannen na met een grote glimlach van oor tot oor.
 
"Mooi hè, natuurlijke beveiliging?"
 
En ik roep ze na: "Moet je in de winter maar eens terug komen. Kan je zien wat voor unieke natuurlijke beveiliging ik dan heb!!
Heel rijk zo'n moment weer!
 
25 augustus 2021
Jolanda