Ik doe er niet aan mee.

GESCHREVEN DOOR ANGELO MEIJERS.
 
Mensen die het spuitje niet nemen worden door sommigen (misschien wel velen) gezien als een potentieel gevaar. Zij dragen immers mogelijk iets bij zich wat ze niet eens zelf weten. Daarmee zijn ze dus een mogelijke brandhaard van "besmettingen" en ook dragen ze niet bij aan de benodigde massa om groepsimmuniteit te bereiken. Althans dat is het officiële verhaal dat vanuit grote luidsprekers dagelijks wordt verkondigd.
 
Mensen die het spuitje wel nemen worden door anderen nu ook gezien als een potentieel gevaar. Zij hebben iets in hun lichaam gekregen waarvan ze de inhoud niet kennen maar waar ze anderen wellicht wel mee zouden kunnen aansteken, besmetten zeg maar. Althans dat is het verhaal dat nu rond gaat als een vuurtje. Minder luid dat wel, maar het volume neemt met de dag toe.
 
Kortom, als we met alle verhalen meegaan is nu dus zo'n beetje iedereen gedoopt als een potentieel gevaar. Ouderen waren het al. Dus die hebben we al meer dan een jaar 'veiligheidshalve' geïsoleerd zonder overigens aan hun te vragen wat zij er eigenlijk zelf van vinden. Kennelijk doet dat njet echt terzake. Het gaat immers om de gezondheid van ons allemaal en daar moet hun belang dan maar voor wijken.
 
Sinds een paar maanden zijn de jongeren aan de beurt. En ook al hebben die er zelf geen last van, ze kunnen toch oma en opa ziek maken, of de leraar voor de klas. Dus die hebben we dan ook maar een mondkapje opgezet en laten we ze zichzelf straks dagelijks testen voordat de eerste lessen beginnen. Nog een paar weekjes wachten en dan kunnen ook zij de spuit nemen. Kunnen ze tenminste weer naar een feestje en ook hoeft dat continue testen dan niet meer. Wel zo prettig. Vragen wat de kinderen zelf willen wordt ook nu bij voorkeur niet gedaan, het gaat immers om het belang van ons allemaal. Dus niet egoïstisch zijn, gewoon mond houden en meedoen. Doe je het niet, dan blijven straks heel veel deuren gesloten.
 
En nu zijn dus de vrouwen het doelwit, althans volgens de nieuwste verhalen. Even los van het feit wat van al deze verhalen het waarheidsgehalte is (niemand kan hier op dit moment een goed en uitgebalanceerd oordeel over hebben), hoe kunnen we nog met elkaar leven als nu iedereen als een potentieel gevaar wordt gezien? Is straks de eerste vraag die je aan iemand stelt niet langer "hoe gaat het met je" maar "ben jij al ingeënt?" Echt waar? Is dit echt hoe we verder willen leven?
 
Nou, ik niet! En daarmee zeg ik niet dan ik niet bezorgd ben over de mogelijke schadelijke gevolgen van de injectie. Daarmee zeg ik niet dat het onmogelijk is dat er informatie van het ene lichaam kan worden overgedragen aan het andere. En daarmee zeg ik ook niet dat het spuitje nooit iemand kan beschermen. Feit is dat er nog veel dingen zijn die we niet echt weten. Daarom is het ook goed om open te blijven staan voor nieuwe informatie zodat we steeds meer te weten komen en betere beslissen kunnen nemen op grond van wat we geleerd hebben. Feit is ook dat iedereen vrij moet zijn om zijn eigen keuzes te maken, zeker als het over je eigen lichaam gaat.
 
Mijn keuze is om niet mijn medemens als een gevaar te zien. Om niet in angst te leven. Om niet anderen een schuldgevoel aan te praten. En om niet als eerste vraag aan iemand te stellen "ben je al ingeënt?" Daar heb ik namelijk geen snars over te zeggen. Ik kies ervoor om iedereen als volwaardig mens te zien. Een mens die het waard is om gezien te worden. Om gehoord te worden. Om geliefd te worden. Dat wil toch iedereen!
Laten we dan ook ophouden om steeds meer van elkaar af te drijven. Om nog dieper in onze eigen tunnel te duiken en straks helemaal niemand meer over de vloer thuis te ontvangen, uit angst voor 'wat dan ook'. We zijn sociale wezens en hebben elkaar nodig. Nu meer dan ooit, omdat we samen een nieuwe wereld gaan opbouwen. De oude komt echt niet meer terug, daarvoor is al te veel gebeurd. Vanuit de puinhopen van het verleden kan iets nieuws worden opgebouwd. Iets mooiers. Daarvoor zijn keuzes nodig. Ik heb de mijne al lang geleden gemaakt.
 
Ik doe niet mee aan de propagandamachine. Ik doe niet mee aan het stigmatiseren en om mijn broeders en zusters (wat we allemaal van elkaar zijn in spirituele zin) als een potentiele tijdbom te zien. Ik doe niet mee aan het nog meer polariseren en verdeeldheid zaaien, waardoor de heersende elite gewoon zijn gangetje kan blijven gaan. Ik wil namelijk gelukkig zijn. En ik gun iedereen datzelfde gevoel. Vandaar...